نمایشگاه چیدمانهای محیطی احمد کارگران - گالری وصال - شیراز

ساعتی قبل از بازگشت به بندر عباس موفق به دیدن نمایشگاه شدم در دومین روز آن. وارد گالری که شدم، با تجمعی روبرو شدم که افرادی در حال ثبت نام بودند گویا. چیزی حدود یک دقیقه طول کشید تا مسیر رو به سمت پایین پیدا کردم.

احمد کارگران بود که داشت با لپ تاپ 10 اینچیش کار میکرد. آقای کمالی که چندین بار در کنسرت هایی در بندر در حال جحله (جهله؟) نوازی دیده بودم. و چهره یی آشنای دیگر (آقای تی ماس). و البته محمد همیشه بانوج و  برادرش هادی. حضور همه ی اینها احساس خونه میداد، اگر چه شیراز آنچنان غربت هم نبود :) اما تجربه حسی بود.

عکسهایی از اجراهای محیطی آقای کارگران بروی دیوار، و پرفورمنسی دایره وار بروی کف (اگر چه خیلی زود دایرها به دست ساختار شکننان افتاد) و دقایقی بعد نوازنگی آقای کمالی در وسط دایره، جایی موسوم به نقطه پرگار. به بالا هم رفتیم جایی که در سالنی دیگر فیلمهایی ار همان اجراها به روی پرده بود. که بنظرم خیلی بیشتر از عکسها درگیر کننده بود.

آرزوی موفقیت برای احمد کارگران و نو هرمز

پ . ن : روی کف نوشتم Black Out  که حالت فراموشی لحظه ای ست در پزشکی، شاید کمای کوتاه مدت...
          عکس احمد کارگران است در گالری وصال شیراز روبروی دوربین من